De “Hoornaarzweefvlieg” of “Stadsreus”, Volucella zonaria is een grote onschuldige zweefvlieg die ongeveer 25 mm groot kan worden. Hij leeft van pollen en stuifmeel en is volkomen ongevaarlijk. Vrijdag 16 augustus 2019.

Bloembezoek.

Zwanen. 27 november 2018.

Vader in 1989 met een leplammetje in de boomgaard naast mijn ouderlijke woning ( Sluis Zuid 6 in Wijk bij Duurstede ).

Vader geeft het zwarte schaapje, een leplam te drinken. Toen het groot geworden was en vader in de boomgaard aan het werk was, liep het zwarte schaap altijd naar vader, blaatte wat en als vader haar dan even had geaaid was het goed en ging het weer grazen in de boomgaard. Het zwarte schaap ( ooi ) heeft zelf later nog twee lammeren gekregen. Foto uit omstreeks 1991.

Een leplam ( Het zwarte schaapje ) volgde vader overal. Omstreeks 1991.

Vaders leplam. Een leplam is een door de moeder ( Ooi ) verstoten lammetje. Met een fles melk wordt het groot gebracht. Foto uit omstreeks 1978. Het lammetje wat wij “Sikkie” noemden volgde vader overal. Zelfs jaren later toen het lammetje groot geworden was, en het in het weiland in de Bosscherwaarden tussen de andere schapen liep stak het de kop op als wij vanaf de dijk hard “Sik .. Sikkie” riepen.

Een “Paringswiel” of “Paringslus” bij Waterjuffers. Het blauwe mannetje heeft het vrouwtje vastgeklemd in haar nek, terwijl zij haar geslachtsopening tegen die van het mannetje drukt. Zondag 11 augustus 2019.

In de stilte van de avond. Zondag 11 augustus 2019.

Hertenbokken. Prachtig om te zien.

Aan het einde van de dag, als de wind iets minder geworden is gaan de herten eten. Met goed stil zitten, geen plotselinge bewegingen of geluiden maken en geduld, en een beetje geluk, lukt het om deze foto’s te maken. Zondagavond 11 Augustus 2019. In de Amsterdamse Waterleidingduinen.

Etenstijd aan het begin van de avond.

Alvast een beetje oefenen voor de paringstijd die over enkele weken, in September en Oktober gaat beginnen.

Het jonge mannetjeshert heeft al vroeg in het seizoen last van zijn hormonen. In de duinen bij Vogelenzang. Zondag 11 augustus 2019.

De “Gevlekte smalbok” ( Leptura quadrifasciata ) is een mooie kever die ik zaterdagmiddag 10 augustus 2019 op een roos zag zitten. Als kleine jongen vond ik kevers al mooi.

In dit soort sloten, in de toen nog vogelrijke weilanden, zoals hier binnendijks langs de Lekdijk-West in Wijk bij Duurstede, nabij de dijkdoorbraak van 28 februari 1747, ( Ontginning Nedereng ) ,zag ik in de 60er jaren o.a. de Grote spinnende watertor in mooie heldere sloten waar boven oude wilgen gebogen in het water spiegelde. Vol bewondering kon ik toen, en nu nog steeds kijken naar het leven in de sloten. Wantsen, Kevers, Mijten, Watervlooien en kronkelende Bloedzuigers en blinkende stekelbaarsjes tussen o.a. Pijlkruid, Waterviolier en andere waterplanten. Op een rivierenlandkaart uit ongeveer 1910 was de diepte van het wiel ( Dijkdoorbraak ) ongeveer 6 meter, met 60 cm. slik, dus eigenlijk de zachte modderlaag op de bodem. Jammer genoeg zijn veel mooie oude knotwilgen in dit gebied verdwenen. Prachtig waren sommigen. Er zijn nu laagstamboomgaarden waar eens vogelrijke weilanden waren. De foto is gemaakt in de zomer van 1993.

Bruine rat in een sloot. Vrijdag 9 augustus 2019.

Bruine ratten. Vrijdag 9 augustus 2019.

Vrijdagmiddag ( 9 augustus 2019 ) zag ik aan de kant van het fietspad de larve van de Grote spinnende watertor “Hydrophilus piceus” door het gras kruipen. Hij was ongeveer 6 of 7 cm lang. De mooie zwarte Grote spinnende watertor zag ik in de jaren 60 regelmatig zwemmen in de heldere plantenrijke sloten achter mijn ouderlijk huis. ( Sluis Zuid 6 in Wijk bij Duurstede ).

Zondag 4 augustus 2019 zag ik in Putten een kleine muis langs het fietspad in de berm rennen. Bij een dikke boom was hij verdwenen. Na even goed zoeken zag ik de muis weer, vlak bij een eikenboomstam, half verborgen onder laag bij de grond groeiende takjes. Hij was moeilijk te fotograferen, maar hier is hij dan. Lekker een oude eikel aan het eten.

Hertenbokken. Dinsdag 30 juli 2019.

Een jong mannetje van de Heidelibel steekt het achterlijf omhoog richting de zon om zo oververhitting te voorkomen.

Aan de bosrand bij het water.

Even rusten.

De vos ruikt wat en begint te graven in de zandgrond.

De hinde met een jong. Prachtig ! Genieten is het voor mij om dit zo te mogen zien in de stilte van de avond. Dinsdag 30 juli 2019.

Het hertenjong kijkt mij even met grote donkere ogen aan. Een lichte rilling gaat door haar heen en loopt dan snel haar moeder achterna. Ik heb wel begrip voor het hertje. Tegenwoordig schrik ik zelf ’s morgens ook wel eens van mijn spiegelbeeld.

Ook het vosje heeft last van de warmte.

Jeuk.

De vos heeft wat geroken, en gaat flink graven. Ik kon het niet echt goed zien, zijn kop was half in het gat gedrukt. Maar ik dacht dat de vos een muis had gevangen. Dinsdag 30 juli 2019.