Category: Natuur Page 1 of 7

Gisterenavond iets over half tien, ik kwam net uit Almere Buiten gefietst, toen ik vlak bij huis was dacht ik, laat ik nog even bij de Lubischbrug, naar de zwanen kijken. Twee mannetjeszwanen zwommen net als een paar weken geleden, weer elkaar uitdagend naast elkaar. Het ene zwanenpaar zwom waarschijnlijk door het territorium van het andere zwanenpaar, eveneens met jongen. Maar daar is bijna niet aan te ontkomen, als zwanen met jongen, in grachten naar het Weerwater, of zoals in dit geval, weer van het Weerwater terug naar de gracht, en hun eigen gebied willen zwemmen, zij het gebied van andere zwanen doorkruisen. Ik stond nog geen vijf minuten op de brug of de mannetjeszwanen begonnen te vechten. gelukkig na ongeveer vijf of tien minuten wist iemand met een lang visnetstok de vechtende zwanen te scheiden. Het ene bijna verdronken mannetje was geheel versuft, en twee zwanenliefhebbers hebben hem via de weg naar een andere gracht, zijn eigen gebied gedragen, waar even later het bij hem horende vrouwtje met de jonge zwanen weer bij elkaar kwamen. Het de natuur, maar wel erg te weten dat vechtende zwanen elkaar kunnen verdrinken. Maar als de strijdende zwanen midden op de gracht aan het vechten zijn kun je niet zo veel doen. Gelukkig is het ook deze kaar weer goed afgelopen. Foto’s heb in maandagavond, 15 Juni 2020, genomen.

Twee volwassen Boomkikkers zitten in een braamstruik heerlijk in de zon. Dinsdagmiddag 9 Juni 2020, in de duinen bij Vogelenzang.

Ik ben vandaag een uur of 6 in de duinen bij Vogelenzang gaan wandelen en struinen. Plots zag ik tussen de biezen, een meter van de waterkant dit prachtig hertenjong. Toen ik stopte om de kleine beter te bekijken drukte het zich zachtjes tegen de grond. Ik ben op een paar meter afstand gebleven. Mochten jullie ooit zo’n diertje in de natuur tegenkomen, dan nooit, maar dan ook nooit aanraken !!! Ook niet even aaien helemaal niet aanraken !! Want anders wordt het door de moeder verstoten i.v.m. de vreemde geur van onze handen, en gaat het dood van de honger. Het is voor mij voor het eerst in mijn leven dat ik in de natuur zo’n prachtig jong hertje tegenkom. Dinsdag 9 Juni 2020.

Je komt ze zo weinig tegen. Maar wat blijven ze prachtig om te zien. Deze volwassen boomkikker ( ongeveer 4 of 5 cm groot ) zat heel stil, in het versluierde zonlicht, in een braamstruik. Het was dit keer weer heel goed zoeken tussen het groen van de braamstruik. Woensdag 3 Juni 2020.

Meer dan een uur zitten en staan wachten, op een zandberg, in de toch wel wat frisse wind, bij een vossenhol in de duinen bij Vogelenzang. En ja hoor daar is hij dan. Een van de jonge vosjes. Prachtig om te zien. Heel even zat het kleine vosje stil en keek naar mij. De Moervos was wat verderop tussen de lage struiken eten aan het zoeken. Woensdagavond, 3 Juni 2020.

Vandaag hebben Leentje en ik, op onze gewone fietsen, omstreeks 60 Km gefietst. Het was prachtig fietsweer. Ten zuiden van het Naardermeer, nabij de ‘Karnemelksloot’ stak plotseling een gek beest de weg over. Snel gestopt voor het verdwenen was tussen het geel verdorde gras van de berm. Ik kon mijn ogen niet geloven..een Veenmol. Nooit eerder gezien, ik ken hem alleen uit de boeken. Hij was lastig te fotograferen, omdat hij vrij snel kan lopen. Maar ik heb hem. Het ongeveer 5 cm groot insect snel even met mijn schoen tegengehouden. Ik was in twijfel op het diertje in mijn hand te nemen, omdat ik niet zeker wist of hij kon bijten, steken etc. De verleiding was groot, maar toch maar niet gedaan. De Veenmol valt onder de Orde van Krekels en Sprinkhanen, en is vrij zeldzaam in Nederland. Het leeft grotendeels ondergronds, in gangen net onder de oppervlakte op zoek naar voedsel, zoals insectenlarven, en wortels van planten. De Veenmol kan zowel voor- als achterwaart lopen in zijn gangen. Aan de voorzijde zijn nog net een klein stukje van zijn grote stevige graafpoten te zien. De Veenmol kan niet springen, daarvoor zijn de achterpoten te kort. Het is wel een goede zwemmer, en snelle loper. De volwassen dieren kunnen vliegen, maar daar is dan ook alles mee gezegd, het is een wat onhandige vlucht.

‘De landing’. Woensdag 27 Mei 2020.

Het vrouwtje van de Carolina-eend ( Dank zij onze goede vriendin Annemieke Prozée, die de soortnaam van de eend wist ) Tijdens een wandeling zag ik haar, met de kleinen, in de Langbroekerwetering zwemmen. Vrijdagmiddag 22 Mei 2020.

Ook de piepkleine zwaantjes zijn zich, net als hun ouders, aan het poetsen. Prachtig om te weten en te zien hoe zulke kleine mormels, nu een paar dagen uit het ei, weten wat zij moeten doen. Diepe bewondering voor de Schepper van al dit moois, die o.a. dit gedrag al in de kleine zwanenhersenen heeft ingeprent. Maandagmiddag 18 Mei 2020.

Gelukkig, zoals bijna altijd, had ik mijn fototoestel bij mij. Vechtende zwanen.

Vechtende Zwanen. Maandagmorgen 18 Mei 2020.

Als twee zwanenparen, beiden met jongen, elkaar tegen komen in de gracht vallen de mannen, na machtsvertoon door kronkelend een stuk naast elkaar te zwemmen, elkaar plotseling aan.

Na een hoop machtsvertoon vallen de zwanenmannen elkaar plotseling aan.

Als de vechtende mannen in de buurt van de kleine zwanen komen komt het vrouwtje voor haar angstig piepende kleinen op.

Het zwanenvrouwtje komt op voor haar kleinen en stort zich ook in de strijd.

Aan het einde van de dag veilig onder moeders vleugels. Zondagavond 17 Mei 2020.

Prachtig zijn de kleine zwanen. Het is ieder jaar weer genieten om te kijken naar deze jonge dieren. Zondagmorgen 17 Mei 2020.

Zwanen en Meeuwen bij de gracht voor onze woning. Zondag 17 Mei 2020.

Meerkoet voor onze woning in de gracht.

De Gele lis staat in bloei langs de Naardertrekvaart. Maandag 4 Mei 2020.

Een Aalscholver vliegt op vanuit de Naardertrekvaart.

He… wat is dat nu voor een albinobeest ? Nee hoor het is Smiley het grote paard wat ik met mijn camera laag bij de grond, op de foto heb gezet. Hij stond met de kleine Whisky in een weide nabij Naarden Vesting. Maandagmiddag 4 Mei 2020.

Een Aalscholver is zich aan het wassen in de Naardertrekvaart. Maandag 4 Mei 2020.

Een mooie Hommel ( De soort moet in nog uitzoeken ) ,op Salie in onze achtertuin. Het blijft prachtig en bewonderingswaardig om te kijken naar deze dieren, die van bloem naar bloem vliegen. Wat zou de wereld er kaal uitzien zonder deze, en vele andere ijverige bestuivers. Zondagmorgen 3 Mei 2020.

Het heerlijke, naar uien ruikende Daslook staat weer in bloei, op de bosbodem, onder de schaduwrijke hoge bomen. Daslook wordt ook Uienbloem, Woudknooplook of Wilde knoflook genoemd. In vroeger tijden dacht men dat Beren na hun winterslaap eerst van deze planten gingen eten. Daarom wordt deze plant ook wel Berenlook genoemd. En vaak hadden ook Dassen hun hol onder de planten. Overigens ruikt het zo wie zo altijd heerlijk in het bos na een regenbui, het stof is weggespoeld, en de kleuren in de natuur zijn mooier en intenser geworden. Kom blijf niet in huis zitten na een regenbui, maar trek een jas aan, ga er op uit. Sta even stil bij de mooie zang van de Merel en andere vogels na een verfrissende bui, het is genieten en bewonderen. Zondagmiddag 3 Mei 2020.

Poetstijd voor de grote en kleine zwanen. Wat lopen er een hufters rond op deze aarde, die de zwanen pesten, hun eieren stelen, of de kleine zwaantjes opjagen. Een aantal jaren geleden had een of andere hufter met een zieke geest een stoeptegel op een broedende Meerkoet gegooid. Het beeld van de dode broedende Meerkoet staat nog steeds op mijn netvlies. Zondagmiddag 3 Mei 2020.

Ook bij regenachtig weer kan het mooi in de tuin zijn. Zondagmiddag 3 Mei 2020.

De Musjes in het Kersenboompje, wat in onze achtertuin staat, wachten op brood. Zondagmiddag 3 Mei 2020.

Terwijl ik rustig wat eet aan de waterkant, tijdens een wandeling in de Amsterdamse Waterleidingduinen, zie ik een Poelslak aan de wateroppervlakte drijven. Een Poelslak behoort tot de Waterlongslakken. Zij kunnen onder water zuurstof door de huid opnemen, maar zij drijven ook naar de oppervlakte om de zuurstof in de long te verversen. Er ontstaat dan a.h.w. een klein gaatje in de slak, dat is de ademhalingsopening naar de long, waardoor verse zuurstof in de long wordt opgenomen. Zij eten o.a. rottende plantendelen, algen en zelfs hun eigen uitwerpselen wat van de bodem wordt geschraapt. De kleuren op de foto ontstaan door reflectie van het zonlicht. Als jochie zijnde heb ik vaak gelegen tussen het riet en graspollen, aan de slootkanten in de weilanden achter mijn ouderlijke woning, ( Sluis Zuid 6 in Wijk bij Duurstede ) liggen kijken naar slakken, bloedzuigers wantsen etc. in het heldere slootwater.

De Boomkikker heeft zuignapjes aan zijn vingers en tenen. Het zijn aandoenlijke diertjes om te zien. Het is goed zoeken tussen de biezen en groene lage struiken.