Category: Natuur Page 1 of 8

Vanmiddag eindelijk mijn eerste bever van wat dichterbij ( op een afstand van ongeveer 20 meter ) gezien. In de Lepelaarsplassen in Almere zagen wij aan de overzijde van een water half verscholen onder overhangende takken deze bever. Even later was hij uit het zicht, dunne boompjes aan het doorknagen, want deze vielen plotseling om en werden de oever opgetrokken. Van de week ga ik nog een paar keer kijken op deze plek in de hoop wat meer van de bever te zien. Zondag 14 februari 2021.

In de nacht van zaterdag naar zondag had het de gehele nacht gesneeuwd. Er stond een jagende koude oostelijke wind. Op het eiland ‘Isla Bonita’ in de Noorderplassen grazen Schotse hooglanders. Ik ben een paar uur bij ze gebleven. Prachtig.. ik heb genoten van van de stilte, de jagende sneeuw en de dieren. Zondagmorgen, 7 februari 2021. Almere.

Schuilen voor de snijdende sneeuwwind.

Op zoek naar voedsel.

In de holderbolderende wind.

Overvliegende ganzen. Donderdag 11 februari 2021.

In de vrieskou heeft dit roodborstje de veertjes uitgezet om zoveel mogelijk de warmte te behouden, terwijl het de tussen de struiken op zoek is naar voedsel. Woensdag 10 februari 2021. Het is een leuk en aandoenlijk vogeltje om te zien, maar zij kunnen heel fel naar andere vogeltjes zijn.

Dit mooie roodborstje kwam ik 10 februari 2021 tegen. Het was in de struiken op zoek naar voedsel.

Gisterenavond iets over half tien, ik kwam net uit Almere Buiten gefietst, toen ik vlak bij huis was dacht ik, laat ik nog even bij de Lubischbrug, naar de zwanen kijken. Twee mannetjeszwanen zwommen net als een paar weken geleden, weer elkaar uitdagend naast elkaar. Het ene zwanenpaar zwom waarschijnlijk door het territorium van het andere zwanenpaar, eveneens met jongen. Maar daar is bijna niet aan te ontkomen, als zwanen met jongen, in grachten naar het Weerwater, of zoals in dit geval, weer van het Weerwater terug naar de gracht, en hun eigen gebied willen zwemmen, zij het gebied van andere zwanen doorkruisen. Ik stond nog geen vijf minuten op de brug of de mannetjeszwanen begonnen te vechten. gelukkig na ongeveer vijf of tien minuten wist iemand met een lang visnetstok de vechtende zwanen te scheiden. Het ene bijna verdronken mannetje was geheel versuft, en twee zwanenliefhebbers hebben hem via de weg naar een andere gracht, zijn eigen gebied gedragen, waar even later het bij hem horende vrouwtje met de jonge zwanen weer bij elkaar kwamen. Het de natuur, maar wel erg te weten dat vechtende zwanen elkaar kunnen verdrinken. Maar als de strijdende zwanen midden op de gracht aan het vechten zijn kun je niet zo veel doen. Gelukkig is het ook deze kaar weer goed afgelopen. Foto’s heb in maandagavond, 15 Juni 2020, genomen.

Twee volwassen Boomkikkers zitten in een braamstruik heerlijk in de zon. Dinsdagmiddag 9 Juni 2020, in de duinen bij Vogelenzang.

Ik ben vandaag een uur of 6 in de duinen bij Vogelenzang gaan wandelen en struinen. Plots zag ik tussen de biezen, een meter van de waterkant dit prachtig hertenjong. Toen ik stopte om de kleine beter te bekijken drukte het zich zachtjes tegen de grond. Ik ben op een paar meter afstand gebleven. Mochten jullie ooit zo’n diertje in de natuur tegenkomen, dan nooit, maar dan ook nooit aanraken !!! Ook niet even aaien helemaal niet aanraken !! Want anders wordt het door de moeder verstoten i.v.m. de vreemde geur van onze handen, en gaat het dood van de honger. Het is voor mij voor het eerst in mijn leven dat ik in de natuur zo’n prachtig jong hertje tegenkom. Dinsdag 9 Juni 2020.

Je komt ze zo weinig tegen. Maar wat blijven ze prachtig om te zien. Deze volwassen boomkikker ( ongeveer 4 of 5 cm groot ) zat heel stil, in het versluierde zonlicht, in een braamstruik. Het was dit keer weer heel goed zoeken tussen het groen van de braamstruik. Woensdag 3 Juni 2020.

Meer dan een uur zitten en staan wachten, op een zandberg, in de toch wel wat frisse wind, bij een vossenhol in de duinen bij Vogelenzang. En ja hoor daar is hij dan. Een van de jonge vosjes. Prachtig om te zien. Heel even zat het kleine vosje stil en keek naar mij. De Moervos was wat verderop tussen de lage struiken eten aan het zoeken. Woensdagavond, 3 Juni 2020.

Vandaag hebben Leentje en ik, op onze gewone fietsen, omstreeks 60 Km gefietst. Het was prachtig fietsweer. Ten zuiden van het Naardermeer, nabij de ‘Karnemelksloot’ stak plotseling een gek beest de weg over. Snel gestopt voor het verdwenen was tussen het geel verdorde gras van de berm. Ik kon mijn ogen niet geloven..een Veenmol. Nooit eerder gezien, ik ken hem alleen uit de boeken. Hij was lastig te fotograferen, omdat hij vrij snel kan lopen. Maar ik heb hem. Het ongeveer 5 cm groot insect snel even met mijn schoen tegengehouden. Ik was in twijfel op het diertje in mijn hand te nemen, omdat ik niet zeker wist of hij kon bijten, steken etc. De verleiding was groot, maar toch maar niet gedaan. De Veenmol valt onder de Orde van Krekels en Sprinkhanen, en is vrij zeldzaam in Nederland. Het leeft grotendeels ondergronds, in gangen net onder de oppervlakte op zoek naar voedsel, zoals insectenlarven, en wortels van planten. De Veenmol kan zowel voor- als achterwaart lopen in zijn gangen. Aan de voorzijde zijn nog net een klein stukje van zijn grote stevige graafpoten te zien. De Veenmol kan niet springen, daarvoor zijn de achterpoten te kort. Het is wel een goede zwemmer, en snelle loper. De volwassen dieren kunnen vliegen, maar daar is dan ook alles mee gezegd, het is een wat onhandige vlucht.

‘De landing’. Woensdag 27 Mei 2020.

Het vrouwtje van de Carolina-eend ( Dank zij onze goede vriendin Annemieke Prozée, die de soortnaam van de eend wist ) Tijdens een wandeling zag ik haar, met de kleinen, in de Langbroekerwetering zwemmen. Vrijdagmiddag 22 Mei 2020.

Ook de piepkleine zwaantjes zijn zich, net als hun ouders, aan het poetsen. Prachtig om te weten en te zien hoe zulke kleine mormels, nu een paar dagen uit het ei, weten wat zij moeten doen. Diepe bewondering voor de Schepper van al dit moois, die o.a. dit gedrag al in de kleine zwanenhersenen heeft ingeprent. Maandagmiddag 18 Mei 2020.

Gelukkig, zoals bijna altijd, had ik mijn fototoestel bij mij. Vechtende zwanen.

Vechtende Zwanen. Maandagmorgen 18 Mei 2020.

Als twee zwanenparen, beiden met jongen, elkaar tegen komen in de gracht vallen de mannen, na machtsvertoon door kronkelend een stuk naast elkaar te zwemmen, elkaar plotseling aan.

Na een hoop machtsvertoon vallen de zwanenmannen elkaar plotseling aan.

Als de vechtende mannen in de buurt van de kleine zwanen komen komt het vrouwtje voor haar angstig piepende kleinen op.

Het zwanenvrouwtje komt op voor haar kleinen en stort zich ook in de strijd.

Aan het einde van de dag veilig onder moeders vleugels. Zondagavond 17 Mei 2020.

Prachtig zijn de kleine zwanen. Het is ieder jaar weer genieten om te kijken naar deze jonge dieren. Zondagmorgen 17 Mei 2020.

Zwanen en Meeuwen bij de gracht voor onze woning. Zondag 17 Mei 2020.

Meerkoet voor onze woning in de gracht.

De Gele lis staat in bloei langs de Naardertrekvaart. Maandag 4 Mei 2020.

Een Aalscholver vliegt op vanuit de Naardertrekvaart.

He… wat is dat nu voor een albinobeest ? Nee hoor het is Smiley het grote paard wat ik met mijn camera laag bij de grond, op de foto heb gezet. Hij stond met de kleine Whisky in een weide nabij Naarden Vesting. Maandagmiddag 4 Mei 2020.